«Το σεργιάνι μας στον κόσμο ήταν δέκα μέτρα γης, όσο πιάνει ένα σπίτι και ο τοίχος μιας αυλής»
Αυτοί οι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου, αποτυπώνουν την μοίρα εκατομμυρίων
Ελλήνων πριν το 1981. Εμείς το αλλάξαμε, αλλάζοντας την Ελλάδα. Κάναμε
λάθη, ναι, όπως κάναμε και υπερβολές πολλές. Κάποιοι πήραν και λάθος
δρόμο. Όμως τελικά εκείνο που μετρά δεν είναι η προσωπική ιστορία και τα
λάθη του καθενός από εμάς, όσο κι αν πλήγωσαν όσο κι αν προκάλεσαν.
Εκείνο που τελικά μετρά είναι ότι δυο γενιές Ελλήνων
μεγάλωσαν με ειρήνη, με δημοκρατία, με ευκαιρίες, με
εισοδήματα που ποτέ καμιά άλλη γενιά Ελλήνων δεν είχε. Πριν
δυο γενιές ήταν κατόρθωμα η απόκτηση πανεπιστημιακού πτυχίου. Σήμερα, η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό πτυχιούχων. Έχει τα μυαλά αλλά και την γνώση.
Έχει το ανθρώπινο κεφάλαιο, που αποτελεί το ισχυρότερο όπλο, σε κάθε
νικηφόρο αγώνα, όπως έχει κάνει πολλές φορές στην ιστορία της. Η Ελλάδα
μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια της, μπορεί να αγκαλιάσει όλα τα παιδιά της,
με μια προϋπόθεση: να απαλλαγεί από εμμονές σε παρωχημένες συνταγές, να
δει τα προβλήματα κατάματα, να δώσει την μάχη αλλάζοντας.
Όπως και το 1981, που δώσαμε προοπτική και στο άλλο μισό του
Ελληνικού Λαού, η δημοκρατική παράταξη θα κάνει πάλι το
χρέος της. Θα ξαναζωντανέψει τις ελπίδες όλων των Ελλήνων.
Θα ανοίξει το δρόμο στην νέα γενιά με τις μεγάλες ικανότητες. Θα κάνει τα όνειρα πραγματικότητα, για αυτούς, μαζί με αυτούς.
1. Ασφάλεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Η χώρα έχει ευρωπαϊκό προσανατολισμό και παραμένει στο Ευρώ. Πρόκειται για κορυφαία εθνική επιλογή που έχει ως προϋπόθεση την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου δημοσιονομικής εξυγίανσης και σταθερότητας.
Το μνημόνιο δεν είναι το σχέδιο για τη χώρα, δεν είναι η λύση των προβλημάτων μας. Αλλά χωρίς την επιτυχή εφαρμογή του, δεν θα υπάρξει σχέδιο για τη χώρα. Χρειάζεται μεγάλη καθημερινή προσπάθεια στο εσωτερικό, για να τιμήσουμε την υπογραφή μας. Παράλληλα, προϋποθέτει την ενεργή συμμετοχή μας στην ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση. Αυτό σημαίνει μια νέα αρχιτεκτονική συμμαχιών που δεν μπορεί να είναι μόνο με τις χώρες του Νότου. Οι κατευθύνσεις για πολιτικές που πρέπει να συνδιαμορφώσουμε είναι:
• Άμεση εκλογή Προέδρου της ΕΕ από τους πολίτες και νομιμοποίηση των δημοκρατικών θεσμών της Ευρώπης, για την αποτροπή μονοκρατορικών αντιλήψεων.
• Ολοκλήρωση της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης.
• Νέος ρόλος για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία πρέπει να διατηρήσει την αυτονομία της αλλά, ταυτόχρονα, να μπορεί να εκδώσει χρήμα.
• Δημιουργία ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας χωρών και επιχειρήσεων.
• Επιβολή φόρου στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.
Είναι εξελίξεις που έρχονται, και είναι απαραίτητη η στενή παρακολούθηση και η ταχύτατη παρέμβαση σε αυτές, ώστε η Ελλάδα όχι μόνο να αποδείξει ότι είναι μια υπεύθυνη και συνεπής χώρα – μέλος που έχει άποψη και θέση για το μέλλον της Ευρώπης, αλλά να προωθήσει και θέσεις που υπηρετούν τα εθνικά της συμφέροντα.
2. Παραγωγή και εργασία
Το κύριο πρόβλημα της Χώρας είναι η αποδιάρθρωση της παραγωγικής της δυνατότητας!
Η πυξίδα της ανάπτυξης πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση. Ο δημόσιος τομέας δεν μπορεί να είναι ο εθνικός αυτοσκοπός. Οι νέοι άνθρωποι και ο εξωστρεφής ιδιωτικός τομέας είναι οι δυνάμεις της νέας εποχής.
Η Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες, έχει κάνει σημαντικές, αλλά όχι επιτυχείς προσπάθειες σε τομείς που έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα όπως: ο τουρισμός, η ενέργεια, η ναυτιλία. Δεν είναι οι μόνοι τομείς και είναι σαφές ότι λειτουργήσαμε κατά κανόνα με τρόπο επιφανειακό, χωρίς μακροχρόνιο σχεδιασμό και γι’ αυτό ακριβώς είχαμε περιορισμένα αποτελέσματα. Χρειάζεται και εδώ, αλλαγή υποδείγματος στην κατεύθυνση:
• Έξυπνη επιστροφή στην ύπαιθρο – στροφή στο τρίπτυχο «Γη – Γνώση – Τεχνολογία»:
Νέοι, δημιουργικοί και με προσόντα άνθρωποι πρέπει με την προτροπή, καθοδήγηση και υποστήριξη του κράτους και του ιδιωτικού τομέα να επιστρέψουν στην ύπαιθρο. Το «έξυπνο χωριό» πρέπει να γίνει σύμβολο παραγωγής και συνώνυμο της ποιότητας ζωής. Τα μεγάλα αστικά κέντρα είναι αδύνατο πλέον να δημιουργήσουν τον απαιτούμενο πλούτο μόνο μέσα από μη εμπορεύσιμες υπηρεσίες, χωρίς παραγωγή.
• Μεγάλες επενδύσεις:
Η προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων και η δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας απαιτούν κίνητρα. Πρέπει να στραφούμε σε χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές (π.χ. 10% για τις επενδύσεις υψηλού κόστους και σημαντικής έντασης εργασίας) και την εφαρμογή επιχειρησιακού συμφώνου απασχόλησης για μία πενταετία.
• Αλλαγή επενδυτικού οικοσυστήματος στην καινοτομία:
Αντίστοιχα πρέπει να αλλάξει ριζικά ο τρόπος επιδότησης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων καινοτομίας. Οι νέοι άνθρωποι δεν πρέπει να συνεχίσουν να πνίγονται στη γραφειοκρατία και τους τόκους των δανείων. Το ρίσκο της επένδυσης πρέπει να αναλαμβάνουν ιδιωτικά κεφάλαια και επενδυτές, με ελεγχόμενη κρατική ενίσχυση, ενώ οι επιτυχείς επενδύσεις θα πρέπει να επιστρέφουν μέρος της επιδότησης στο Κράτος. Το νέο μοντέλο ενίσχυσης πρέπει να βασίζεται σε εταιρείες επενδυτικών κεφαλαίων.
• Αξιοποίηση φυσικών πόρων:
Αν η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της χώρας είχε συντελεστεί με σχέδιο και ταχύτητα, πολλά από τα σημερινά δημοσιονομικά μέτρα θα ήταν περιττά. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επαναληφθούν οι καθυστερήσεις και αναβολές δεκαετιών, όπου κάθε είδους ακραίες αντιδράσεις και πολιτικές αμφισημίες σταματούσαν την αναπτυξιακή εκμετάλλευση αναγκαίων για τη χώρα πόρων.
• Βιώσιμη ανάπτυξη και κατασκευές:
Ανάπτυξη εξαγώγιμης τεχνογνωσίας σε τομείς όπως οι αστικές αναπλάσεις και η εξοικονόμηση ενέργειας σε κτήρια, με συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.
3. Κοινωνική Δικαιοσύνη
Η κρίση έχει αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων και τη σύνθεση της ελληνικής κοινωνίας. Η μεγάλη και ευημερούσα μεσαία τάξη συρρικνώνεται απότομα, ενώ οι ομάδες αποκλεισμένων μεγαλώνουν καθημερινά. Χρειάζεται πολύ διαφορετικός πολιτικός σχεδιασμός σε σχέση με το παρελθόν. Η Πολιτεία οφείλει να προσφέρει ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες σε όλους και να εστιάζει την παρέμβασή της πρώτα στους μη προνομιούχους, ώστε να δοθεί η δυνατότητα ένταξης, και μετά στις υπόλοιπες ομάδες του πληθυσμού. Οι περιορισμένοι οικονομικοί πόροι, σε αυτή τη μεταβατική φάση, θα πρέπει να αξιοποιηθούν με τρόπο που δεν θα καταστραφούν ανθρώπινες ζωές.
Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να γίνει σαφές ότι τα δημόσια αγαθά δεν είναι δωρεάν. Το κόστος τους επιβαρύνει το σύνολο της κοινωνίας. Τα δημόσια αγαθά δεν ανήκουν σε αυτούς που φέρουν την ευθύνη παραγωγής και διανομής τους, αλλά στο σύνολο του ελληνικού λαού. Τα δικαιώματα δεν υφίστανται εν κενώ αλλά συνδέονται με υποχρεώσεις, που ο καθένας από εμάς φέρει ως πολίτης.
Πολίτης, όμως, που ζει σε κλίμα ανασφάλειας και φόβου, με τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, της ανεργίας και της μείωσης του εισοδήματος και της σύνταξής του να επικρέμεται, δεν είναι ένας ελεύθερος πολίτης. Εκεί όπου υπάρχει φόβος και ανασφάλεια δεν υπάρχει ψύχραιμη κρίση.
Πολιτικές για τη σφυρηλάτηση της κοινωνικής συνοχής:
• Από επίδομα ανεργίας σε επίδομα εργασίας:
Κίνητρα για συμμετοχή των ανέργων σε δραστηριότητες κοινωνικής προσφοράς, με στόχο την προσφορά τους στην κοινωνία και τη μη αποκοπή τους από τον παραγωγικό ιστό.
• Ασφαλιστικό με γνώμονα τη νέα γενιά:
Ένωση ταμείων (ευγενών και μη) και άμεση ένταξη όλων των κατηγοριών ασφαλισμένων στο καθεστώς του νόμου, χωρίς εξαιρέσεις, για να ολοκληρωθεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Η απόσυρση της μεταρρύθμισης Γιαννίτση το 2001, δείχνει τη λογική «αμεριμνησίας και υποκρισίας» που επικράτησε απέναντι ακόμη και στα ίδια μας τα παιδιά. Αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί. Ο ανορθολογισμός και η πελατειακή λειτουργία στο ασφαλιστικό σύστημα είναι από τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον της χώρας και των πολιτών της, τινάζει στον αέρα τον προϋπολογισμό και δημιουργεί τεράστιο χάσμα ανάμεσα στις γενιές.
• Δημιουργία «Κοινωνικής Τράπεζας»:
Οι σημερινές δομές Πρόνοιας και Αλληλεγγύης δεν είναι αρκετές. Χρειάζονται δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης με συνεργασία του Δημόσιου τομέα, της κοινωνίας των πολιτών αλλά και των δικτύων κοινωνικής εταιρικής ευθύνης. Η δημιουργία μιας «Κοινωνικής Τράπεζας» – δομών, πόρων και ανθρώπων οικονομικής βοήθειας αλλά και εθελοντικής προσφοράς – η οποία θα συγκεντρώσει όλα τα επιμέρους ποσά που διαθέτει το Κράτος για επιδοτήσεις Μ.Κ.Ο. μπορεί να είναι μια πειστική απάντηση στα τεράστια ανθρώπινα και κοινωνικά προβλήματα που παράγει η κρίση. Η ελπίδα, που διαφαίνεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας από τη συσπείρωση ατόμων και ομάδων για προσφορά, πρέπει να πάρει χαρακτηριστικά οργάνωσης και πολλαπλασιαστικού αποτελέσματος.
• Αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης:
Η παράνομη μετανάστευση δημιουργεί ανθρώπινα ράκη και συσσώρευση ανθρώπων σε άθλιες συνθήκες. Κυρίως όμως προκαλεί κατάρρευση της καθημερινότητας ολόκληρων περιοχών, όπως το κέντρο της Αθήνας, ανασφάλεια για την ζωή και την περιουσία των κατοίκων.
Χρειάζονται δραστικές παρεμβάσεις, όπως η υποχρεωτική μεταφορά των παράνομων μεταναστών σε κέντρα φιλοξενίας και στις 13 Περιφέρειες της χώρας, με την προοπτική απέλασής τους. Πάνω απ’ όλα η επίλυση του ζητήματος με την Ευρωπαϊκή Ένωση για την τροποποίηση των σχετικών ευρωπαϊκών συμφωνιών και συνθηκών.
4. Δημοκρατία – Θεσμοί
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι τόσο οικονομικό, όσο θεσμικό και πολιτικό. Οι θεσμικές πρωτοβουλίες που χρειαζόμαστε για να οδηγηθούμε στην Δ’ Ελληνική Δημοκρατία περιλαμβάνουν σειρά καταλυτικών δράσεων που πρέπει άμεσα να γίνουν:
• Συνταγματική Μεταρρύθμιση:
Η αναθεώρηση του Συντάγματος, όχι ως άλλοθι, αλλά με στόχο την αλλαγή θεσμικού και πολιτικού υποδείγματος είναι αναγκαία.
Χρειαζόμαστε ένα Κοινοβουλευτικό Πολίτευμα με στροφή από το πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο σε ένα σύστημα με δημοκρατικά αντίβαρα και λογοδοσία.
Χρειαζόμαστε ένα Σύνταγμα που δεν θα κατοχυρώνει τα συμφέροντα συντεχνιών και ομάδων πίεσης.
Χρειαζόμαστε ένα νέο και σταθερό εκλογικό σύστημα με ολιγοεδρικές περιφέρειες και συνδυασμό λίστας και σταυρού προτίμησης. Εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια και σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης που θα χρειαστεί διάλυση της Βουλής, να απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων. Οι εκλογές να γίνονται σε κάθε περίπτωση στο τέλος της τετραετούς προγραμματικής περιόδου, ακόμη και αν μεσολαβήσουν εκλογές. Να μπει δηλαδή τέλος σ’ αυτό το καταστροφικό για τη σταθερότητα και την οικονομία παιχνίδι διακυβέρνησης σε μόνιμο προεκλογικό κλίμα.
• Επανεξέταση Προνομίων και Ευθυνών των Βουλευτών:
Χρειαζόμαστε μια νέα «συμφωνία» για το πλαίσιο υποστήριξης του έργου του Βουλευτή. Αυτά τα οποία κρίνονται ως προνόμια των Βουλευτών να καταργηθούν – με πρώτη την βουλευτική σύνταξη ως πρόσθετης σε όσους Βουλευτές έχουν ήδη εξασφαλίσει άλλη. Το σημαντικό είναι να δώσουμε στον Έλληνα Βουλευτή όλα τα εργαλεία που χρειάζεται, από επιστημονική βοήθεια, εμπειρογνωμοσύνη, ανεξαρτησία και ασφάλεια, για να ασκεί επιτυχώς τα καθήκοντα του ως εκπρόσωπος του Έθνους.
• Διαύγεια στα Κόμματα – Αποσύνδεση από το Κράτος:
Τα κόμματα δημιουργούν χρέη με τα μεγαλύτερα να είναι υπερχρεωμένα. Η κρατική επιχορήγηση των κομμάτων είναι αυτονόητο μέσο για την προστασία του δημοκρατικού συστήματος, και ανεξαρτησία του από έξωθεν επιρροές. Πρέπει όμως να αντιστοιχείται με την κατάσταση στη χώρα, και να διασφαλισθεί καθεστώς απόλυτης διαφάνειας. Το πρόγραμμα «Διαύγεια» που εφαρμόζεται για την Κυβέρνηση και τους κρατικούς φορείς, θα πρέπει να επεκταθεί στα έσοδα και τις δαπάνες των κομμάτων και κάθε επιχορηγούμενου από το Κράτος.
Παράλληλα δεν πρέπει να υπάρχει καμία όσμωση του διοικητικού προσωπικού των κομμάτων με την κρατική διοίκηση. Γι’ αυτό πρέπει να τερματιστεί η πρακτική της απόσπασης δημοσίων υπαλλήλων στα πολιτικά κόμματα.
• Από τη Συντεχνία στο Συνδικαλισμό:
Είναι, ανάγκη και σε αυτό τον πυλώνα της Δημοκρατίας να υπάρξει ριζική αλλαγή αντίληψης και λειτουργίας, ώστε από τις αρνητικές για την κοινωνία συμπεριφορές, να μεταβούμε στις κοινωνικά δίκαιες διεκδικήσεις στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Οι καταλυτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, δημιουργούν ανάγκη για νέες προσεγγίσεις των θεμάτων των εργαζομένων, που αλλάζουν εκ των πραγμάτων τη δομή και τη λειτουργία του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η ανάγκη διαφάνειας εσόδων και εξόδων αφορά και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, ενώ τα ειδικά προνόμια αδειών, εξέλιξης, και αποζημιώσεων των συνδικαλιστικών ηγεσιών στο δημόσιο τομέα θα πρέπει να καταργηθούν.
Η επιλογή του συνδικαλίζεσθαι πρέπει να συναρτάται μόνο με εργαλεία τα οποία θα ενισχύουν τον ουσιαστικό ρόλο του συνδικαλιστή. Ριζική αλλαγή προς όφελος των εργαζομένων σημαίνει ανάληψη ευθύνης, δηλαδή διαπραγμάτευση που οδηγεί σε αποτέλεσμα.
• Αξιολόγηση τώρα, αξιολόγηση παντού:
Στον δημόσιο τομέα το μεγάλο στοίχημα για μια αποτελεσματική διοίκηση είναι η αξιολόγηση μονάδων και ατόμων από εξωτερικούς φορείς. Μονάδες που δεν υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, με έργο αντίστοιχο των δημόσιων δαπανών θα πρέπει να καταργηθούν. Όσα άτομα έχουν τα προσόντα, τις ικανότητες και τη διάθεση, θα πρέπει να υποστηριχθούν σε ένα διοικητικό περιβάλλον με αξιοκρατία και στόχους και αξιοπρεπείς αποδοχές. Είναι αυτονόητο ότι δεν θα παραμείνουν όσοι δεν έχουν διάθεση και ικανότητα προσφοράς.
• Μείωση Γραφειοκρατίας:
Η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας απαιτεί βούληση και στοχοθέτηση. Τα διοικητικά βάρη «κοστίζουν» στην Ελλάδα 6,8% του ΑΕΠ σε μεγέθη του 2007. Είμαστε οι απόλυτοι ουραγοί στους 27 της ΕΕ καθώς ο κοινοτικός μέσος όρος είναι 3,5%. Αυτό δεν είναι δυνατό να συνεχίζεται. Άλλοι τα κατάφεραν και πρέπει να μιμηθούμε το παράδειγμά τους.
Η βρετανική Κυβέρνηση ξεκίνησε το 2005 αντίστοιχο πρόγραμμα μείωσης των διοικητικών βαρών, το οποίο μέχρι το φθινόπωρο του 2010 είχε εξοικονομήσει περίπου 2,6 δισ. λίρες. Η ολλανδική Κυβέρνηση ξεκίνησε το 2003 να μετράει τα διοικητικά βάρη που απορρέουν από τη νομοθεσία για τις επιχειρήσεις και μέχρι το 2007 είχε καταφέρει να εκπληρώσει το στόχο της, εξοικονομώντας περίπου 4,1 δισ. ευρώ από το έμμεσο κόστος συμμόρφωσης των επιχειρήσεων με τη νομοθεσία, ενώ ταυτόχρονα αύξησε την παραγωγικότητα στον Δημόσιο τομέα κατά 1,7%.
Πρέπει και εμείς να θέσουμε μετρήσιμους στόχους και να κριθούμε ως προς την δυνατότητα υλοποίησής τους.
• «Γκιλοτίνα» στην Πολυνομία:
Μια ριζοσπαστική πρακτική που μπορούμε και πρέπει να υιοθετήσουμε, είναι η λεγόμενη ρυθμιστική γκιλοτίνα, βάσει της οποίας με νομοθετική πράξη ορίζεται το πλαίσιο με το οποίο η Κυβέρνηση, μέσα σε ένα με ενάμιση χρόνο να αναθεωρήσει και να καταργήσει κάθε παρωχημένη νομοθεσία ή να απλουστεύσει τη νομοθεσία που παραμένει. Αυτή την πρακτική έχουν ακολουθήσει πολλές αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες. Για παράδειγμα η Ν. Κορέα, μια από τις πιο ισχυρές οικονομίες του πλανήτη, κατήργησε το 50% της νομοθεσίας της και απλούστευσε το 22% αυτής. Οι συγκεκριμένες ενέργειες είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία 1 εκατομμυρίου νέων θέσεων εργασίας και την εισροή 36 δισ. δολαρίων σε ξένες επενδύσεις. Την ίδια μέθοδο έχουν ακολουθήσει η Ουκρανία, το Μεξικό, η Κροατία και άλλες χώρες.
• Χρονικοί και Ποσοτικοί Στόχοι στη Δικαιοσύνη:
Η υπερσυσσώρευση εκκρεμών υποθέσεων στην Ελληνική Δικαιοσύνη θυμίζει το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας με το έλλειμμα και το χρέος. Χρόνο με το χρόνο προστίθενται ελλείμματα τα οποία διογκώνουν το συνολικό χρέος εξαϋλώνοντας τις δυνα-τότητες της οικονομίας και της κοινωνίας. Ενας φαύλος κύκλος που πρέπει να σπάσει.
Η εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου για τη γρήγορη απονομή δικαιοσύνης θα συμβάλει στην ελληνική Δικαιοσύνη, εφόσον συνοδευτεί άμεσα από την υλική και τεχνική υποστήριξη των δικαστηρίων και την πλήρη εισαγωγή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Η απονομή δικαιοσύνης αποτελεί και αναπτυξιακό πυλώνα μιας χώρας – «καρδιά» των κρατικών θεσμών. Η επίτευξη χρονικών και ποσοτικών στόχων στην προσέλκυση επενδύσεων, καθιστά επιτακτική μια μεταρρύθμιση για την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης.
• Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής:
Χρειαζόμαστε μια ισχυρή οικονομική αστυνομία. Αυτό σημαίνει τη διάλυση των σημερινών διάσπαρτων υπηρεσιών με παρεμφερείς αρμοδιότητες και καθήκοντα και την ενοποίησή τους σε ένα σώμα με ανεξάρτητη ηγεσία και με ειδικές εξουσίες που θα λογοδοτεί στην Βουλή.
Στο θέμα καταβολής των φόρων, είμαστε, μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ουραγοί στην ΕΕ καθώς η φοροδιαφυγή κινείται στα επίπεδα του 30-35%. Το οικονομικό έγκλημα πρέπει να παταχθεί με κάθε κόστος και αδιαφορώντας για τα κροκοδείλια δάκρυα και τις ύποπτες κραυγές διαφόρων δυναμικών μειοψηφιών. Ο καιρός των ευχών πέρασε, ήρθε η ώρα των κάθετων παρεμβάσεων.
Επίλογος
Στο προαύλιο της Παλιάς Βουλής δεσπόζουν τα αγάλματα των δυο πρωταγωνιστών της: του Χαρίλαου Τρικούπη και του Θεόδωρου Δηλιγιάννη. Του ανορθωτή της Χώρας, που μέσα στην δίνη μιας οικονομικής κρίσης έχασε τις εκλογές, παρέδωσε στον δεύτερο, για να ακολουθήσει μια εφιαλτική 20ετία, – ακυβερνησίας, χρεοκοπίας, ανασφάλειας και εθνικών συμφορών – μέχρι την έλευση του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Στις δυο πλευρές του κτηρίου, τα αγάλματα αυτά κοιτάζουν στις ακριβώς αντίθετες κατευθύνσεις, συμβολίζοντας έτσι τις μεγάλες τους αντιθέσεις, οι οποίες χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη ελληνική ιστορία.
Είναι γνωστή η ρήση: «Όποιος δεν θυμάται την ιστορία είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει». Η ιστορία των ημερών μας δεν μπορεί και δεν πρέπει να γραφτεί μέσα από αντίστοιχες αντιθέσεις διότι τότε θα είναι μια ιστορία παρακμής και κατάρρευσης.
Η ανόρθωση, η επανεκκίνηση, ή όποια άλλη λέξη βρούμε για να εκφράσουμε την ελπίδα ότι θα σταθούμε ξανά στα πόδια μας, πιο ισχυροί από πριν, μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο όταν όλοι θα κοιτάξουμε προς την ίδια κατεύθυνση, αποφασίζοντας να βάλουμε τους εαυτούς μας σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο κοινό μας καλό και σε αυτό των νέων Ελλήνων και των μελλοντικών γενεών.
Η ευθύνη είναι πάνω μας.
Είναι το χρέος που έλαχε στη δική μας γενιά.
Η χώρα βρίσκεται σε αχαρτογράφητα νερά, αλλά και σε μια συγκυρία που οι χάρτες επανασχεδιάζονται από το μηδέν.
Τα καύσιμα της δημιουργίας είναι η Προοπτική, η Έμπνευση και η Ελπίδα. Τίποτε από αυτά δεν υπάρχει σήμερα. Και αυτή είναι η ευθύνη μας.
Υπάρχει, όμως, η αναγκαιότητα οριζόντιας αλλαγής φιλοσοφίας, πολιτικής και πράξης σε τρία θέματα: Εμπιστοσύνη, Παιδεία, Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση.
Αλλάζουμε τρόπο σκέψης, αλλάζουμε τον τρόπο που βλέπουμε και κατανοούμε τον κόσμο και εμάς τους ίδιους.
Η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι κορυφαίο πρόβλημα για την χώρα. Τροφοδοτεί την πολυνομία με λεπτομερέστατους νόμους, πολλαπλά επίπεδα ελέγχων και τελικά παράγει γραφειοκρατία και διαφθορά. Χρειαζόμαστε αλλαγή φιλοσοφίας και υποδείγματος.
«Το Κράτος θεωρεί τον πολίτη αθώο και όχι ένοχο μέχρι αποδείξεως του εναντίου».
Οι πολιτικές σε επιμέρους τομείς όπως η επιχειρηματικότητα, η συναλλαγή με το Δημόσιο, η φορολογία, η δικαιοσύνη, πρέπει να περάσουν, από τη λεπτομερή νομοθέτηση και τα πολλά σώματα ελέγχου, σε εμπιστοσύνη στην υπογραφή του πολίτη και σε δειγματοληπτικούς ελέγχους που οδηγούν στην παραδειγματική τιμωρία.
Το Κράτος εμπιστεύεται την υπογραφή του πολίτη σε όλους τους τομείς. Αν ο πολίτης δεν τιμήσει την υπογραφή του, καταχρώμενος την εμπιστοσύνη του Κράτους, η τιμωρία θα είναι παραδειγματική.
Στην Παιδεία, απαιτείται αντίστοιχη αλλαγή υποδείγματος. Τα δυόμιση τελευταία χρόνια έχουν γίνει ή έχουν δρομολογηθεί θεμελιώδεις αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, σε όλες τις βαθμίδες του καθώς επίσης στην έρευνα και την δια βίου μάθηση. Ριζικές είναι οι αλλαγές και στα θέματα που αφορούν τους λειτουργούς της εκπαίδευσης με θέσπιση αξιοκρατικών και αντικειμενικών διαδικασιών που τους απαλλάσσουν από παρεμβάσεις αρμοδίων και μη.
Όλες αυτές οι αλλαγές, που έχουν υλοποιηθεί ήδη στα μέσα της κανονικής θητείας μιας Κυβέρνησης, υπερκαλύπτουν θεσμικά τις προγραμματικές δηλώσεις της και τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει. Μαζί με αλλαγές, αυτής της κλίμακας, προφανώς υπήρξαν και λάθη και αστοχίες, που προκύπτουν στην φάση της εφαρμογής και τότε επανεξετάζονται.
Σταθερή πεποίθησή μου είναι ότι η Παιδεία είναι προϋπόθεση για την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων του λαού μας και για την αντιμετώπιση πάγιων μειονεκτημάτων. Είναι το εκπαιδευτικό σύστημα που μπορεί να αναδείξει και πρέπει να απελευθερώσει εγκλωβισμένες δυνάμεις.
Οι αλλαγές στην Παιδεία είναι ιστορικά – και σε όλες τις χώρες – οι πιο δύσκολες, οι πιο σημαντικές, οι πιο χρονοβόρες και εκείνες που πάντα αποδίδουν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα και ποτέ βραχυπρόθεσμα. Σπάνια ένας Υπουργός προλαβαίνει να δει το αποτέλεσμα της δουλειάς του και γι’ αυτό αποφεύγουν ριζικές αλλαγές. Οι μεταρρυθμίσεις που νομοθετήθηκαν και προχωρούν, σε όλες τις βαθμίδες, θέλουν επιμονή στη συναίνεση, συνέχεια και χρόνο. Όμως τις οφείλουμε στα παιδιά μας και τη Χώρα.
Στην Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η Ελλάδα είναι ουραγός στην Ευρώπη των 27. Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι πλέον η προϋπόθεση για τη ριζική μεταρρύθμιση της διοίκησης και αφορά τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, την πάταξη της γραφειοκρατίας, την ταχύτητα και πραγματική εξυπηρέτηση του πολίτη. Μετά από δυο δεκαετίες αποτυχημένων προσπαθειών, το τέλος του 2014 θα πρέπει να βρει μια Ελλάδα στην οποία το ψηφιακό σχολείο και το ψηφιακό πανεπιστήμιο, θα συμπληρώνονται με το ψηφιακό νοσοκομείο, την ψηφιακή εφορία, την ψηφιακή πολεοδομία, τις ψηφιακές επιχειρήσεις και υπηρεσίες, το ψηφιακό δικαστήριο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση η οποία θα προκύψει από τις εκλογές του 2012, θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να έχει μια σειρά από χαρακτηριστικά:
1. Να είναι σταθερή και ισχυρή.
2. Εφόσον η ψήφος του λαού οδηγήσει σε Κυβέρνηση συνεργασίας, τότε τα κόμματα που την αποτελούν θα πρέπει να έχουν δεδομένο ευρωπαϊκό προσανατολισμό, δεδηλωμένη την πρόθεση να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα με τους εταίρους μας και την αυτονόητη προσήλωση στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα.
3. Για να υπάρξει, για πρώτη φορά, μια προοδευτική Κυβέρνηση συνεργασίας της δημοκρατικής παράταξης με την ευρωπαϊκή Αριστερά, οφείλουμε όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Δεν προσβλέπω, φυσικά, στα κόμματα τα οποία εκφράζουν το μπλοκ της δραχμής. Είναι η «Δημοκρατική Αριστερά» που έχει την ευθύνη να μην χάσει και αυτή την ιστορική ευκαιρία. Σήμερα, πριν τις εκλογές, οφείλει να πει καθαρά αν θέτει ως στρατηγικό της στόχο τον σχηματισμό μιας προοδευτικής Κυβέρνησης, οφείλει να πει καθαρά αν είναι έτοιμη να κυβερνήσει μαζί με το ΠΑΣΟΚ αγκαλιάζοντας τα «δύσκολα ναι» αντί των «εύκολων όχι».
4. Η Κυβέρνηση πρέπει να βασίζεται σε μακρόπνοη συμφωνία προγραμματικού χαρακτήρα στην ενοποιητική βάση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της αναπτυξιακής προτεραιότητας.
5. Η κυβερνητική πλειοψηφία θα πρέπει να επιβάλει τον απολογισμό και έλεγχο των Υπουργών σε μηνιαία βάση από τις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής, γιατί χρειαζόμαστε επιτέλους λογική δέσμευσης σε στόχους, παρακολούθηση και λογοδοσία στον φυσικό χώρο της Δημοκρατίας, που είναι το Κοινοβούλιο.
Βρισκόμαστε στο τέλος της αρχής και όχι στην αρχή του τέλους.
Αποτελεί επιτακτική ανάγκη να υπάρξει ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών:
- Για το μνημόνιο, τη δανειακή σύμβαση και τη διαγραφή του χρέους.
- Για τις τεράστιες δυσκολίες των επόμενων μηνών, αλλά και
- Για τα ουσιαστικά οφέλη των μεταρρυθμίσεων. Πολλές από αυτές αποτελούν χρόνια αναγκαιότητα για να γίνει η Ελλάδα μια ευνομούμενη χώρα και να κατακτήσει την θέση που της αξίζει στην Ευρώπη.
- Για τα συγκεκριμένα μέτρα που προτίθεται να πάρει ή να στηρίξει κάθε κόμμα , ποια βρίσκονται σε αντίθεση με τις δεσμεύσεις της Χώρας, πως θα τα κάνουν πράξη.
Ο ελληνικός λαός, πριν ψηφίσει, δικαιούται και επιβάλλεται να γνωρίζει όλη την αλήθεια.
Είναι αυτονόητη η ευθύνη Βουλής, Κυβέρνησης, κομμάτων, κοινωνικών εταίρων και διοίκησης για την επιτυχία του προγράμματος.
Οι δεσμεύσεις της χώρας μέχρι το 2015 είναι σαφείς και λεπτομερείς σε κάθε τομέα με ποσοτικούς στόχους και χρονοδιαγράμματα.
Έχουν ψηφισθεί από την Ελληνική Βουλή, τον μόνο γνήσιο και νόμιμο εκφραστή της βούλησης του ελληνικού λαού, και κανείς από τους συμμετέχοντες στο πολιτικό σύστημα, δεν μπορεί να προσποιείται ότι δεν τις ξέρει. Το να τιμήσουμε απόλυτα την υπογραφή μας τηρώντας τα συμφωνηθέντα αποτελεί συνθήκη επιβίωσης, προϋπόθεση ελπίδας αλλά και ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας.
Όμως, το Μνημόνιο δεν είναι γραμμένο σε γρανίτη. Σε ό,τι αφορά τα μέσα για την επίτευξη των στόχων – τα λεγόμενα «δημοσιονομικά ισοδύναμα» – αυτά πρέπει να εξετάζονται συνεχώς κάτω από τη διαρκή μεταβολή των οικονομικών παραμέτρων.
Δεν νοείται πλέον μείωση δαπανών με οριζόντιο τρόπο, η οποία επηρέασε αρνητικά, τόσο τη ζωή κάθε Έλληνα και Ελληνίδας όσο και τη δυνατότητα παροχής δημοσίων αγαθών.
Για κάθε αύξηση ή μείωση, είναι αναγκαίο να παρουσιάζεται στη Βουλή η προσδοκώμενη επίδραση – ο «πολλαπλασιαστής» – στο ΑΕΠ, καθώς μειώνοντας τις δαπάνες (π.χ.μισθοί), συχνά μειώνονται και τα οφέλη μέσω της μειωμένης φορολογικής βάσης, της μειωμένης αγοραστικής κίνησης και των υψηλότερων δαπανών για την στήριξη των ανέργων. ‘Η αυξάνοντας έσοδα (π.χ. ΦΠΑ), συχνά αυξάνεται η διαρροή εσόδων.
Επιβάλλεται σοβαρή μελέτη, δαπάνη προς δαπάνη, το ποιες δραστηριότητες μεγεθύνουν σημαντικά το ΑΕΠ, ποιες είναι υπαρξιακά αναγκαίες και ποιες είναι οι σχετικά περιττές. Πρέπει να εμβαθύνουμε στην ποιότητά τους και να ακολουθούμε επιλεκτικές και στοχευμένες παρεμβάσεις εξορθολογισμού των δαπανών. Ο παράλογα εύκολος δρόμος των οριζόντιων περικοπών έφτασε σε αδιέξοδο. Κάθε μείωση δαπάνης και κάθε νέα πηγή εσόδου πρέπει να συνοδεύεται από τον πολλαπλασιαστή της στο ΑΕΠ.
Κανείς δεν έχει πλέον τη δικαιολογία του αιφνιδιασμού και του επείγοντος. Τώρα όλοι γνωρίζουμε, άρα χρειάζεται σχέδιο με μετρήσιμους στόχους – άμεση δράση – απολογισμός με συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Γνωρίζουμε επίσης ότι στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν αρκεί η ψήφιση ενός νόμου για να κατοχυρωθεί η εφαρμογή του. Νοοτροπίες και συμπεριφορές δεκαετιών καθιστούν ένα μείζον στοίχημα για την Δ’ Ελληνική Δημοκρατία την εφαρμογή των νόμων σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.
Για να μπορέσει η χώρα να πορευτεί με ασφάλεια στο μέλλον απαιτείται η ύπαρξη στιβαρής εκτελεστικής εξουσίας που ταυτίζει τη λειτουργία της Δημοκρατίας με την πιστή τήρηση των νόμων
Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία – η λεγόμενη «Μεταπολίτευση» – φαίνεται να έχει κλείσει τον κύκλο της.
Στις μέρες μας, όπως έγραψε ο Αντόνιο Γκράμσι, «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος κόσμος πασχίζει να γεννηθεί … τώρα είναι η εποχή των τεράτων». Η εποχή των τεράτων – ο ορισμός που ο Γκράμσι δίνει στον όρο «κρίση» – οριοθετείται ανάμεσα στο θάνατο του παλιού και στη γέννηση του καινούργιου. Είναι το λεγόμενο «κενό» εξουσίας, σκοπού, νοήματος, οράματος.
Είναι η εποχή που η Ελλάδα ζει σήμερα, η εποχή που η Ελλάδα αλλάζει.
Όμως, Όταν οι συμμετρίες καταρρέουν, κανείς δεν γνωρίζει εξ αρχής τις συντεταγμένες των δεδομένων που θα προκύψουν, ούτε καν οι αυριανοί τους πρωταγωνιστές.
Ένα νέο κεφάλαιο, νομοτελειακά, θα ανοίξει. Η Δ’ Ελληνική Δημοκρατία βρίσκεται προ των πυλών με χαρακτηριστικά που τώρα διαμορφώνονται.
Καθήκον της πολιτικής τάξης, κάθε υπεύθυνης ηγεσίας, είναι να σχεδιάσει και να υλοποιήσει αυτή τη μετάβαση, με γνώμονα τις ερχόμενες γενιές και το εθνικό συμφέρον. Η μετάβαση αυτή απαιτεί να απαντήσουμε σε δύο μείζονα ερωτήματα:
• πώς διαχειριζόμαστε την κρίση σήμερα,
• ποιο είναι το εθνικό σχέδιο «για την Ελλάδα του 2020».
Ώστε, από των Ελλάδα των δανεικών(;) να φθάσουμε στην Ελλάδα που παράγει!
Χρειαζόμαστε έναν εθνικό, στρατηγικό επαναπροσανατολισμό. Χρειαζόμαστε μια Ελλάδα που παράγει, αξιοποιεί και ανανεώνει το πλούτο της. Ένα χάρτη ανάπτυξης όπου οι νέοι άνθρωποι ανοίγουν δρόμους και λεωφόρους.
Η Ελλάδα του 2020 πρέπει να έχει και την Πρωτεύουσα της. Με ιδέες και δημιουργικές προτάσεις που θα δώσουν στην Αθήνα τη δυναμική να ξαναγεννηθεί, να ξαναγίνει μία όμορφη και ζωντανή πόλη, μία πόλη βιώσιμη για τους κατοίκους της και φιλόξενη για τους επισκέπτες της.
Νέα προσφυγή στις κάλπες , παράταση της ακυβερνησίας με ένα και πάλι αντιφατικό και αβέβαιο εκλογικό αποτέλεσμα, μόνο και μόνο γιατί κάποιοι ελπίζουν να κερδίσουν κάποιοι λίγες ψήφους παραπάνω, ισοδυναμεί με αυτοκτονία.
Διαβάστε περισσότερα
Η πολιτική είναι μία πολυκύμαντη διαδικασία με συνεχείς ανατροπές και το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αυτό που επιθυμούμε. Στα ευχάριστα έχω μάθει να εκτιμώ και να αναγνωρίζω τη βοήθεια που δέχομαι, στα άσχημα κοιτώ μέσα μου για τα λάθη.
Διαβάστε περισσότερα
Οι σκασμένες αναπτυξιακές φούσκες που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κρίση δεν ξαναφουσκώνουν. Η ανάπτυξη είναι το αποτέλεσμα, πρωτίστως, ενός μεγάλου αριθμού επιχειρηματικών αποφάσεων, ανάληψης επιχειρηματικών κινδύνων, λεπτομερούς σχεδιασμού και στιβαρής εκτέλεσης σε ένα φυσικά τουλάχιστον μη εχθρικό περιβάλλον.
Διαβάστε περισσότερα
Ζητούμε από τους πολίτες μία ψύχραιμη κρίση ανάμεσα σε δελτία καταστροφής. Η σωστή απόφαση για το μέλλον προϋποθέτει να χρησιμοποιήσουμε πρώτα το μυαλό μας.
Διαβάστε περισσότερα
Οι νέοι επιτελείς της Γενικής Διεύθυνσης Ιδιωτικών Επενδύσεων έχουν σαφή εντολή και σχέδιο: «Επιχείρηση Φως». Κάθε υποψία, κάθε καταγγελία, κάθε καθυστέρηση ελέγχεται και οδηγείται με κάθε τρόπο σε κάθαρση.
Διαβάστε περισσότερα
Οι γυναίκες μέσα από τα βιώματά τους, την πορεία τους, την ψυχραιμία και την ορθολογιστική ανάλυση των δεδομένωνθα παίξουν μεγάλο ρόλο και θα κάνουν τη διαφορά σε αυτές τις εκλογές. (από συνέντευξη στο Ρ/Σ ΣΚΑΙ)
Διαβάστε περισσότερα
Ποιος δίνει το «ελληνόμετρο» στον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο για να μετρούν αν εμείς είμαστε λιγότερο ή περισσότερο πατριώτες; Επαναστατικό μονοπώλιο δεν υπάρχει.
Διαβάστε περισσότερα
Η Ελλάδα είναι ένα σύμπτωμα της ευρωπαϊκής ασθένειας. Ακολουθούν και άλλες χώρες στον ίδιο δύσβατο δρόμο και για αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να απαντήσει στο πού θα πάει η Ευρώπη συνολικά και πώς θα επιτευχθεί η οικονομική ενοποίηση.
Διαβάστε περισσότερα
Η Ελλάδα δεν είναι πλέον μόνη της μέσα στην κρίση. Αυτό που έκαιγε μια «άκρη των Βαλκανίων» τώρα φαίνεται να καίει όλη την Ευρώπη. Επομένως, πρέπει να δοθεί μια συνολική λύση, να αλλάξει ο ρόλος της ΕΚΤ, να πέσει χρήμα στην ευρωπαϊκή αγορά. Όταν συμβούν όλα αυτά, η Ελλάδα πρέπει να είναι μέσα στο ευρώ.
Διαβάστε περισσότερα
Το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει αυτοκριτική. Ειλικρινή και στοχευμένη. Η Ν.Δ. δεν έχει βρει το θάρρος να βρει και να πει ούτε ένα λάθος.
Διαβάστε περισσότεραΚαθοριστικό παράγοντα στη ραγδαία υποβάθμιση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας και της ευρύτερης περιοχής γύρω από αυτό, αποτελεί η μετατροπή του σε χώρο αθρόας συγκέντρωσης μεταναστών που στερούνται νομιμοποιητικών εγγράφων και παραμονής πέρα από κάθε ανεκτό όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Η στέρηση της δυνατότητας όσων κατοικούν και εργάζονται στην Αθήνα, Ελλήνων ή νομίμων αλλοδαπών, να απολαύουν των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, όπως είναι η υγεία, η ασφάλεια, η ελεύθερη κυκλοφορία και η επιχειρηματικότητα, δε μπορεί να συνεχίζεται, όσο δύσκολη και αν είναι η αντιμετώπιση της περίπλοκης αυτής πραγματικότητας.
Το μήνυμα ότι η χώρα μας θα πρέπει να διαγραφεί από το δρομολόγιο όσων επιθυμούν να εισέλθουν παράνομα στην Ευρώπη πρέπει να είναι σαφές προς κάθε κατεύθυνση εντός και εκτός.
Υπάρχει ανάγκη για άμεση και συντονισμένη δράση, μια σειρά από ενέργειες από τα κατά περίπτωση πολιτικά ή υπηρεσιακά αρμόδια όργανα, διαπίστωση που εμπεριέχει και αυτοκριτική. Πρέπει:
1. Να αναθεωρήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο τις βασικές παραμέτρους της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. To κοινωνικό και οικονομικό κόστος που πληρώνουν πολλές τοπικές κοινωνίες στη χώρα μας είναι τεράστιο και δεν αποτιμάται σε χρήματα. Υπάρχει σήμερα ένας κρίσιμος αριθμός χωρών για μία νέα προσέγγιση, ώστε να υπάρξει ισομερής κατανομή του μεταναστευτικού ρεύματος σε όλες τις χώρες και όχι κυρίως στις γεωγραφικές πύλες εισόδου.
2. Με την πλήρη λειτουργία των Κέντρων Πρώτης Υποδοχής να καταστεί εφικτή η απευθείας απέλαση από τα σύνορα των παρανόμως εισερχομένων αλλοδαπών. Να κοπεί ο γόρδιος δεσμός με το κέντρο της Αθήνας, με ταχείες διαδικασίες ταυτοποίησης, αιτημάτων ασύλου και υπαγωγής σε ανθρωπιστικό καθεστώς.
3. Να δημιουργηθούν χώροι φιλοξενίας μεταναστών σε όλες της Περιφέρειες της χώρας. Είναι πρόβλημα της Χώρας και όχι μόνο της Πρωτεύουσας.
4. Να υπάρξει γρήγορη διαδικασία ασύλου χωρίς να δημιουργεί προσδοκίες για νομιμοποίηση της διαμονής των αλλοδαπών. Άμεσες αποφάσεις σε πρώτο και δεύτερο βαθμό.
5. Να εφαρμοστεί η νομοθεσία για τους παράνομους μετανάστες. Θα πρέπει να καταστεί σαφές προς κάθε αποδέκτη ότι όσοι παράνομοι μετανάστες συλλαμβάνονται θα απελαύνονται και ότι όσοι συναλλάσσονται μαζί τους παραβιάζοντας το νόμο θα τιμωρούνται.
6. Να εξαρθρωθούν όλα τα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται την αγωνία των μεταναστών θησαυρίζοντας από την εργασία τους, τα δίκτυα trafficking, οι παράνομοι διακινητές.
7. Να ενισχυθούν τα όργανα δημόσιας τάξης και ασφάλειας, στην πάταξη της εγκληματικότητας με τη δυνατότητα άμεσης επέμβασης.
8. Να υπάρξουν μέτρα για την επιστροφή της κατοικίας στο κέντρο με: οικιστική αναβάθμιση, επέκταση της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, με αναπλάσεις κλπ. που θα συνοδεύονται απαραίτητα από μέτρα καθαριότητας κοινόχρηστων χώρων και των εγκαταλειμμένων κτιρίων, επαρκή φωτισμό, βασικές υπηρεσίες υγείας, έλεγχο οχληρών δραστηριοτήτων και άλλα συναφή.
9. Να αξιοποιηθούν από το Δήμο άμεσα όλοι οι διαθέσιμοι πόροι των 120 εκατ. € του προγράμματος «ΑΘΗΝΑ ΞΑΝΑ» για την ενσωμάτωση και κοινωνική ένταξη των νομίμων μεταναστών.
Στην Γκράβα (περιοχή Κυπριάδου) έχουμε το μεγαλύτερο σχολικό συγκρότημα της χώρας, με περισσότερους από 4.000 μαθητές και 420 περίπου εκπαιδευτικούς. Εδώ συνυπάρχουν όλες οι βαθμίδες δημόσιας εκπαίδευσης: νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, ΙΕΚ και ειδικό σχολείο.
Το μέγεθος του σχολείου, ο τεράστιος αριθμός μαθητών, από όλο το ηλικιακό και διαπολιτισμικό φάσμα, η συστέγαση μικρών και μεγάλων, η περιχαράκωση σε ένα εχθρικό για τους μαθητές και άβατο για την κοινωνία περιβάλλοντα χώρο, συνθέτουν χαρακτηριστικά σωφρονιστικού ιδρύματος.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, επιλέξαμε το συγκρότημα της Γκράβας ως πρότυπο για την εφαρμογή ενός πιλοτικού Ολοκληρωμένου σχεδίου παρέμβασης.
Αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα χρηματοδότησης τόσο από εθνικούς και Ευρωπαϊκούς πόρους όσο και από χορηγίες κοινωφελών ιδρυμάτων (Ίδρυμα Νιάρχος) προωθείται η ολιστική και πολυδιάστατη ανάπλαση του Συγκροτήματος με:
Επισκεφθείτε το http://digitalgrava.sch.gr
Με το σύνθημα «Πάμε Αθήνα» την 1η Απριλίου μαθητές ξεχύθηκαν στην Αθήνα αναδεικνύοντας μέσα από δράσεις θεατρικές, μουσικές, εικαστικές, αθλητικές, αφηγηματικές την ιστορία της πόλης, τον πολιτισμό, τα αξιοθέατα, ξεκινόντας από την “Τεχνόπολι” στο Γκάζι.
Στόχος ήταν η συμμετοχή μαθητών στην ανακάλυψη, ανάδειξη και προβολή της Αθήνας μέσα από ένα βίντεο ή ένα ντοκυμαντέρ, που θα συμβάλλει ώστε η Αθήνα να γίνει πόλος έλξης του μαθητικού τουρισμού, για μαθητές της χώρας και του εξωτερικού, μέσα από την ψηφιακή πλατφόρμα.
Οι δράσεις περιελάμβαναν:
1. Ποδηλατοδρομία, με 200 μαθητές σε συγκεκριμένη διαδρομή, που περνά από μνημεία και άλλα αξιοθέατα.
2. Τέσσερις περιηγήσεις στην Αθήνα από ομάδες 20 μαθητών για την ανακάλυψη του ιστορικού κέντρου και του πλούτου που διαθέτει.
3. Χοροδράσεις – εικαστικές παρεμβάσεις σε διάφορα σημεία της πόλης από 3 ομάδες μαθητών του καλλιτεχνικού σχολείου όπως: το «Ένα Δέντρο για την Αθήνα» – γλυπτική εγκατάσταση ύψους 2,5 μ. κατασκευασμένη από ανακυκλώσιμα υλικά, το «Όλοι Ένα Όλα» -χορόδραση από ομάδα 50 μαθητών με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής, το «Ο Διθύραμβος ταξιδεύει στο χρόνο» -τελετουργικό δρώμενο με 40 μαθητές εμπνευσμένο από το Διθύραμβο που γεννιέται στην Αττική.
4. Γκράφιτι για την Αθήνα (σε υφάσματα)
5. Δημιουργία σλόγκαν για την Αθήνα
6. Τρία τραγούδια για την Αθήνα, δημιουργία των τριών μουσικών σχολείων
7. Συναυλία Μουσικού Σχολείου Αλίμου στην Τεχνόπολη.
Οι δράσεις αυτές ήταν αποτέλεσμα της ανταπόκρισης του Δήμου Αθηναίων και του Υπουργείου Ανάπτυξης στην πρωτοβουλία που είχε πάρει το Δεκέμβριο το Υπουργείο Παιδείας στο πλαίσιο της αναμόρφωσης των σχολικών εκδρομών, ώστε να διασφαλίζεται ο εκπαιδευτικός τους χαρακτήρας, η ασφάλεια των παιδιών και η διαφάνεια στη διαδικασία οργάνωσης τους.
Tο Υπουργείο Παιδείας υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Σύνδεσμο των εν Ελλάδι Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων H.A.T.T.A., ώστε σε συνεργασία με τις περιφέρειες και τους Δήμους να προβάλλονται οι ελληνικοί προορισμοί, να δίνονται κίνητρα στους Έλληνες μαθητές να πραγματοποιούν τις σχολικές εκδρομές τους στην Ελλάδα, να γίνονται ελκυστικοί σε σχολεία του εξωτερικού.
Ήδη πραγματοποιούνται επισκέψεις στην Αθήνα από την Ελληνική περιφέρεια, αναμένονται δε οι πρώτοι μαθητές από Νορβηγία και Κίνα, σε συνεννόηση με τις εδώ πρεσβείες των χωρών, που αποτελούν τονοτική ένεση στις τουριστικές επιχειρήσεις (Ξενοδοχεία, Εστιατόρια κλπ.) της Αθήνας.
Το Υπουργείο Παιδείας δημιούργησε την ψηφιακή διαδραστική πλατφόρμα πληροφόρησης και επικοινωνίας για την προώθηση εκπαιδευτικών επισκέψεων στην Ελλάδα με τίτλο «Πάμε Ελλάδα».
Στο http://schools-go-Greece.sch.gr αναρτώνται όλες οι οργανωμένες δράσεις, λειτουργεί κοινωνική δικτύωση, ανταλλάσσονται εμπειρίες και προβάλλονται προορισμοί για μαθητικές εκδρομές.
« …με τόλμη και σύνεση. Μέσα στην κρίση τολμάμε να αρχίσουμε κάτι διαφορετικό και φιλόδοξο. Να το κάνουμε με τη σύνεση του μέτρου της εποχής και των δυνατοτήτων μας, με την κοινή δράση κατοίκων της περιοχής, ακαδημαϊκών και ανθρώπων του πνεύματος…»
Το Δεκέμβριο του 2011 ξεκίνησε το πρόγραμμα «Ακαδημία Πλάτωνος. Οι Δρόμοι της Γνώσης» με πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας και του Δήμου Αθηναίων και υλοποίηση από το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε συνεργασία με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, με τη συμμετοχή των δυνάμεων της τοπικής κοινωνίας και με βασικό εργαλείο την Τεχνολογία.
Η Αθήνα επενδύει στην «Ιστορία του Πνεύματος και της Δημοκρατίας», που την καθιστούν μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της ανθρώπινης ιστορίας.
Η Ακαδημία Πλάτωνος, ένας ανεκτίμητος θησαυρός στο Κέντρο της Αθήνας, αναβιώνει ως κέντρο προσέλκυσης Φιλοσοφικών και Αρχαιολογικών Σχολών, κλασσικών Λυκείων από το εξωτερικό και την Ελλάδα. Χώρος επικοινωνίας της σύγχρονης Φιλοσοφίας αλλά και της ασιατικής Φιλοσοφίας. Δίπλα στα έργα ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου, ζωντανεύει η ιστορία μας.
Οι δράσεις που ξεκίνησαν να υλοποιούνται αποτυπώνονται σε δυο μεγάλες θεματικές ενότητες.
Α. Δράσεις με στόχο τη γνώση και καινοτόμες ιδέες:
Β. Δράσεις με στόχο την Ανάπτυξη:
Το πρόγραμμα ήδη έχει ξεκινήσει.
Στην Αθήνα πάνω από 3.000 φιλόσοφοι από την Κίνα μέχρι την Αμερική, από την Αφρική μέχρι τη Ρωσία, θα συμμετάσχουν στις 4-10 Αυγούστου 2013, στο 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας για τα 2.400 χρόνια από την ίδρυση της Ακαδημίας του Πλάτωνος, ύστερα από συνεννόηση με την εκτελεστική επιτροπή της FISP (Παγκόσμια Ομοσπονδία Φιλοσοφικών Εταιρειών)
Στόχος είναι η ανάκτηση της συνοχής της πόλης, η ενεργοποίηση των πολιτών και η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομίας ως μέσο καλλιέργειας και γνώσης, σε μια Αθήνα που ξανασυναντά τον εαυτό της.
Στις 9 Απριλίου 2012, υπογράφηκε από τους Υπουργούς Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (ΥπΑΑΝ) Άννα Διαμαντοπούλου, τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (ΥπΑΚΠ) Γιώργο Κουτρουμάνη και το Δήμαρχο Αθηναίων Γιώργο Καμίνη σύμφωνο συνεργασίας, για την υλοποίηση συγκεκριμένων δράσεων από τον Δήμο, ο οποίος θα χρηματοδοτηθεί για το σκοπό αυτό με 120.000.000 ευρώ. (100 εκατ.€ από το Υπ ΑΑΝ και 20 εκατ.€ από το ΥπΑΚΠ) από πόρους του ΕΣΠΑ.
Πρόκειται για δράσεις που έχουν ως στόχο:
• την επανεκκίνηση της Αθήνας,
• τη δημιουργία θέσεων εργασίας και
• τη στήριξη της κοινωνικής συνοχής.
Για πρώτη φορά, με απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης γίνεται εκχώρηση αρμοδιοτήτων προς τον Δήμο, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί εκείνος πλέον πόρους του ΕΣΠΑ, μέσω της επιχειρησιακής αναβάθμισης της Εταιρείας Ανάπτυξης και Τουριστικής Προβολής της Αθήνας με την υποστήριξη του Υπουργείου Ανάπτυξης και υπό την άμεση επίβλεψη του Δημάρχου Αθηναίων.
Το πρόγραμμα “Αθήνα Ξανά”, βασίζεται στις μελέτες και την προεργασία του Δήμου, αλλά και τα συμπεράσματα της Διυπουργικής Επιτροπής για το Κέντρο της Αθήνας και αποτελείται από μία σειρά άμεσων μέτρων και δράσεων που συνοψίζονται σε 5 άξονες.
Οι 5 άξονες επανεκκίνησης της Αθήνας:
1. Ενίσχυση της τοπικής επιχειρηματικότητας και ανταγωνιστικότητας.
2. Αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των κατοίκων της πόλης.
3. Αναζωογόνηση (regeneration) του αστικού ιστού.
4. Αποτελεσματική διαχείριση της κοινωνικής κρίσης.
5. Ψηφιακή σύγκλιση και διοικητική μεταρρύθμιση
Όλα τα έργα θα δημοπρατηθούν στους επόμενους 6-9 μήνες και θα έχουν ολοκληρωθεί στα επόμενα δυόμιση χρόνια, ενώ οι πρωτοβουλίες κοινωνικού χαρακτήρα θα έχουν πιο άμεση εφαρμογή καθώς δεν απαιτούν τεχνικές εργασίες.
Πιο σημαντικός στόχος είναι η ενίσχυση αυτή με πόρους και δομές μητροπολιτικού χαρακτήρα, να οδηγήσει σε ένα 10ετές Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για την Αθήνα η οποία θα χρηματοδοτηθεί απευθείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την επόμενη προγραμματική περίοδο του ΕΣΠΑ (2014 – 2020).
Όπως σαφώς προκύπτει από του πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων που συνοπτικά αναφέρεται στην συνέχεια, με την Προγραμματική Συμφωνία «ΑΘΗΝΑ ΞΑΝΑ» και τα διατιθέμενα 120 εκατ. ευρώ, εξασφαλίζεται μια σημαντική βοήθεια:
1. Στην αντιμετώπιση ουσιαστικών ελλείψεων σε κοινωνικές και άλλες υποδομές
2. Στη στήριξη της επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Πρωτεύουσα της Χώρας
3. Στην εξασφάλιση στήριξης για τις πλέον αδύναμες ομάδες του πληθυσμού
4. Στην εξασφάλιση δουλειάς σε μια ευρεία γκάμα κάθε κατηγορίας εργαζομένων – που θα συμμετάσχουν στην κατασκευή έργων και υλοποίηση του προγράμματος
5. Στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στο κέντρο της Αθήνας που έχει δραματικά υποβαθμισθεί
6. Στην αντιμετώπιση – με πολιτικές και οικονομικά μέτρα – των τεράστιων προβλημάτων που επιτείνονται από την παρουσία χιλιάδων παράνομων μεταναστών, και έχουν μετατρέψει την Αθήνα σε «Επικίνδυνη Ζώνη»
7. Και φυσικά στη στήριξη της ασφαλούς διαβίωσης, διαμονής και επιχειρηματικής δραστηριοποίησης των πολιτών
Στο πλαίσιο του προγράμματος που έχει προετοιμάσει και προωθεί ο Δήμος Αθηναίων, προβλέπονται έργα όπως:
Άξονας 1: (έργα συν. προϋπ. 25,7 εκατ.€)
• Υποδομές επιχειρηματικότητας όπως η μετατροπή τριών εγκαταλειμμένων ξενοδοχείων στην περιοχή της Ομόνοιας
(Mέγας Αλέξανδρος, Μπάγκειον, Ολυμπία) σε κέντρα υποστήριξης της επιχειρηματικότητας, στο σχεδιαστικό τομέα (ύφασμα, μόδα, κόσμημα) αλλά και αναδυόμενους τομείς όπως η έρευνα, η καινοτομία και οι νέες τεχνολογίες και του κτιρίου πρώην ΟΚΑΝΑ σε Ακαδημία Επιχειρηματικότητας.
• Ενίχσυση πολιτιστικής και συναφούς εμπορικής δραστηριότητας όπως η μετατροπή του διατηρητέου στην οδό Θεοτοκοπούλου 34 σε κέντρο (Ωδείο, εικαστικά κλπ) με παράλληλη εμπορική δραστηριότητα από καλλιτέχνες, σχεδιαστές κλπ.
• Δράσεις τουρισμού στο ιστορικό κέντρο όπως εξοπλισμός του Βιομηχανικού Μουσείου, Κυψέλη «η γειτονιά του θεάτρου», Ψηφιακό Μουσείο στην Ακαδημία Πλάτωνος, Διαδραστικό Μουσείο πολυμέσων για την ιστορία της Αθήνας, πρόγραμμα σήμανσης των μνημείων και λοιπές δράσεις ανάπτυξης του τουριστικού προϊόντος.
• Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με την δημιουργία «Κέντρου υποστήριξης επιχειρήσεων», εκπαίδευση νέων και εκπαιδευτών στην ίδρυση νέων επιχειρήσεων και στον τουριστικό τομέα, μεταφραστών και διερμηνέων από τον χώρο των μεταναστών, δημιουργία κοινωνικής επιχειρηματικότητας κλπ.
Άξονας 2: (έργα συν. προϋπ. 62,9 εκατ.€)
• Ανάπτυξη κοινωνικών παροχών όπως το κέντρο υγείας στην Κυψέλη, κέντρο αθηλματων νερού στο ιστορικό κέντρο, πολιτιστικά κέντρα στο Δουρούτι και κτιριο Κλωναρίδη, αναμόρφωση της δημοτικής αγοράς Κυψέλης κλπ.
• Δημιουργία δικτύου κοινωνικής στέγασης, κέντρου διαμονής για ηλικιωμένους άστεγους, κέντρου δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά με ειδικές ανάγκες, κέντρου για κοιωνική επανένταξη παιδιών.
• Βελτίωση της καθαριότητας με σύστημα διαχείρισης και ανακύκλωσης στερεών αποβλήτων (τοποθέτηση υπόγειων κάδων και σταθμοί μεταφόρτωσης).
• Εξοικονόμηση ενέργειας με την δημιουργία “πράσινων” στεγών, την ενεργειακή αναβάθμιση 14 σχολείων και βιοκλιματική αναβάθμιση άλλων 7, εγκατάσταση ειδικών λαμπτήρων για τον Δημοτικό φωτισμό.
• Διαμόρφωση πράσινων διαδρομών και ποδηλατοδρόμων μήκους 5,5 χλμ, π.χ. αυτός που θα συνδέει ιστορικά μνημεία όπως την Ακαδημία Πλάτωνος με τον Κεραμεικό κλπ.
Άξονας 3: (έργα συν. προϋπ. 19,0 εκατ.€)
• Ανάπλαση και δημιουργία πρασίνου σε 12 πλατείες του κέντρου.
• Βελτίωση του αστικού τοπίου, ανάκτηση δημόσιου χώρου, βελτίωση πεζοδρομίων και ηλεκτροφωτισμού στο ιστορικό κέντρο.
• Ανακαίνιση και βελτίωση κτιρίων και σημείων με πιλοτικό πρόγραμμα για πέντε εγκαταλειμμένων κτιρίων, επισκευή θεάτρου Λυκαβηττού, γηπέδων Φωκιανού κλπ.
Άξονας 4: (έργα συν. προϋπ. 37,2 εκατ.€)
• Έμφαση στην στήριξη, φιλοξενία και επανένταξη των αστέγων (δημιουργία κέντρου διανομής αγαθών για τους πτωχούς και κέντρων ημέρας για τους άστεγους) λειτουργία κέντρου αποκατάστασης γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας κλπ.
• Δράσεις για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας με παροχή ολοκληρωμένης υποστήριξης για παιδιά κάτω από το όριο της φτώχειας.
• Δράσεις για την ενσωμάτωση μεταναστών αλλά και επαναπατρισμού των παρανόμων στις χώρες προέλευσης
• Δράσεις για την προάσπιση της δημόσιας υγείας κλπ.
Άξονας 5: (έργα συν. προϋπ. 3,5 εκατ.€)
Εργα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης όπως η ολοκλήρωση του GIS του Δήμου, Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα για την Πολεοδομία, Σύστημα ταυτοποίησης αστέγων κλπ.
«Σε μια μικρή αγορά όπως η ελληνική, μόνο η εξωστρέφεια μπορεί να διατηρήσει τις επιχειρήσεις ανταγωνιστικές, και αυτό έχει ως προϋπόθεση την ενσωμάτωση των καινοτομιών, των νέων τεχνολογιών και της κουλτούρας του διαδικτύου, των χαρακτηριστικών δηλαδή της νέας οικονομίας…. Η προσαρμογή στα νέα δεδομένα της εποχής σημαίνει βεβαίως και ένα μοντέλο συμμετοχικής δημοκρατίας όπου οι πάντες δικαιούνται να γνωρίζουν……».
από το βιβλίο της Άννας Διαμαντοπούλου
«Η έξυπνη Ελλάδα», 2006
Κατά τη διάρκεια της σύντομης θητείας στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κύριος στόχος ήταν η επιτάχυνση του Κυβερνητικού έργου για την ανάπτυξη, με βασικούς άξονες:
Ύστερα από καταγγελίες για θέματα διαφθοράς, αδιαφάνειας και χαμηλής αποτελεσματικότητας, το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας προχώρησε το Μάρτιο του 2012 στην απομάκρυνση και αντικατάσταση όλων των εργαζομένων στην εν λόγω διεύθυνση μετά από δημόσια πρόσκληση μεταξύ υπηρετούντων στο δημόσιο.
Ζητήθηκε έλεγχος Πόθεν Έσχες, από μεικτό κλιμάκιο του ΣΔΟΕ και των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, και βρίσκεται σε εξέλιξη έλεγχος όλων των υποθέσεων που χειρίστηκαν οι υπάλληλοι που συνελήφθησαν με τη κατηγορία του χρηματισμού, από το 2004 ως σήμερα.
Με την απόφαση αυτή, αφενός δημιουργείται η αναγκαία νέα σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους, αγοράς και κοινωνίας πολιτών και αφετέρου δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να εκλείψει κάθε υπόνοια και να αποκατσταθεί το κύρος όλων εκείνων που εργάζονται σκληρά με σεβασμό στον όρκο τους.
Ήδη έχει αρχίσει η προώθηση των σχετικών αξιολογήσεων και η υπογραφή αποφάσεων για σειρά επενδύσεων σε όλη την χώρα.
Μετά την επίσκεψη της Άννας Διαμαντοπούλου στον Επίτροπο Περιφερειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ. Γιοχάνες Χαν και τις σχετικές διαπραγματεύσεις εν όψει της Συνόδου του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαικής Τράπεζας Επενδύσεων, μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ΕΤΕπ, υπογράφηκε στις 20 Μαρτίου από την Υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Άννα Διαμαντοπούλου, και τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Πλούταρχο Σακελλάρη η συμφωνία για την σύσταση του Ταμείου Εγγυήσεων για τις ΜμΕ.
Το Ταμείο Εγγυήσεων συμβάλλει αποφασιστικά στην αναπροσαρμογή του ΕΣΠΑ ως εργαλείο ενίσχυσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, που αποτελεί στρατηγικό στόχο του Υπουργείου. Η λειτουργία του Ταμείου Εγγυήσεων θα αντιμετωπίσει ουσιαστικά το πρόβλημα της πιστωτικής στενότητας που ταλανίζει χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα τις μικρομεσαίες.
Το Ταμείο Εγγυήσεων θα αποτελείται από πόρους του ΕΣΠΑ, συνολικού ύψους 500 εκ. ευρώ, οι οποίοι με αντίστοιχη μόχλευση από την ΕΤΕπ με σχέση 1:2, θα παρέχουν ρευστότητα στην ελληνική αγορά τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2013. Στο ποσό αυτό θα προστεθούν 440 εκ. ευρώ που έχουν συμφωνηθεί με την ΕΤΕπ με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. Συνολικά, στόχος είναι μέχρι το τέλος 2015 να χορηγηθούν δάνεια στις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις ύψους τουλάχιστον 1,44 δισ. ευρώ.
Οι διαδικασίες αυτές θα οδηγήσουν στη δανειοδότηση των ελληνικών εμπορικών τραπεζών από την ΕΤΕπ, οι οποίες στη συνέχεια θα χρηματοδοτήσουν αποκλειστικά τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις με τη μορφή ευνοϊκών δανείων.
Παράλληλα, το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας συμπληρώνει το Ταμείο Εγγυήσεων με ένα νέο εγγυοδοτικό προϊόν του ΕΤΕΑΝ ύψους 150 εκ. ευρώ προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από πόρους του ΕΣΠΑ, το οποίο θα εγγυηθεί δάνεια για κεφάλαια κίνησης και επενδύσεις, αντιμετωπίζοντας ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που είναι οι εγγυήσεις.
Ολοκληρώθηκε η επεξεργασία, κατατέθηκε και ψηφίσθηκε από την Βουλή στις 10 Απριλίου 2012, ο νόμος που ενσωματώνει προβλέψεις του Σχεδίου Δράσης για την Επιχειρηματικά Φιλική Ελλάδα.
Παρατίθενται συνοπτικά οι σημαντικότερες ρυθμίσεις, που έχουν άμεση σχέση με την διευκόλυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, τις εξαγωγές, τον τουρισμό, αλλά και τον έλεγχο των τιμών:
Στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ διακήρυξε τη θέση του για : «Δημόσια, Δωρεάν και Υψηλής Ποιότητας Παιδεία για Όλους» και κατέθεσε ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την υλοποίηση του.
Δυόμιση χρόνια αργότερα – πολύ πριν την εξάντληση της τετραετίας – είχαν ολοκληρωθεί οι αναγκαίες θεσμικές παρεμβάσεις , είχαν ψηφισθεί 6 νόμοι , ενώ τρία ακόμη νομοσχέδια είχαν ολοκληρωθεί με διακομματική συμφωνία, έτοιμα να κατατεθούν στην Βουλή. Ήταν τα νομοσχέδια (A) για την έρευνα, (B) το τεχνολογικό Λύκειο και το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, καθώς επίσης αυτό για την πλήρη διοικητική αναδιάρθρωση του Υπουργείου Παιδείας, νομοσχέδια τα οποία αρνήθηκε η Ν.Δ. να ψηφιστούν.
Ήδη υλοποιείται μια μεταρρύθμιση από το νηπιαγωγείο μέχρι τα ΑΕΙ και την διά βίου μάθηση.
Ακολουθεί μια σύντομη παρουσίαση των κύριων πολιτικών που υλοποιήθηκαν για την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την έρευνα, και την καινοτομία.
Το πρώτο ερώτημα που έπρεπε να απαντήσουμε ήταν το « ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ». Το ερώτημα ήταν και είναι σύνθετο και η απάντηση κάθε άλλο παρά αυτονόητη.
Θέλουμε ένα σχολείο στραμμένο στον εγκυκλοπαιδισμό με επίκεντρο το δάσκαλο ή θέλουμε ένα σχολείο που εκπαιδεύει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν; Ποιο πρότυπο έχουμε για τον αυριανό πολίτη, τον οποίο το σχολείο καλείται να εκπαιδεύσει και να υπηρετήσει; Η απάντηση σε αυτά και άλλα αντίστοιχα ερωτήματα δίνει και το πολιτικό στίγμα της όποιας μεταρρύθμισης και των όποιων πολιτικών επιχειρήσαμε.
Η επιλογή μας ήταν και είναι ένα Σχολείο Aνοικτό σε ιδέες, χώρος προβληματισμού και αναζήτησης, χώρος δημιουργίας, με εξωστρέφεια και αναζήτηση της αριστείας τόσο για τους μαθητές του όσο και για τους εκπαιδευτικούς. Ένα σχολείο στο οποίο ο μαθητής θα μαθαίνει να αυτενεργεί, να προβληματίζεται αλλά και να συνεργάζεται, να συνθέτει απόψεις, να αποδέχεται τον πολιτισμό του άλλου χωρίς να απεμπολεί το δικό του. Ένα σχολείο το οποίο θα ανοίγει δρόμους στους μαθητές του, επικεντρωμένο όχι μόνο στα στενά γνωστικά αντικείμενα αλλά και στη διαμόρφωση αξιών και αγωγής. Ένα σχολείο στο οποίο το θέατρο, η μουσική, ο κινηματογράφος, οι τέχνες, η φιλοσοφία θα έχουν τη θέση που τους αρμόζει. Ένα σχολείο στο οποίο η εκμάθηση (και όχι η διδασκαλία) των ξένων γλωσσών δεν θα έχει μοναδικό στόχο ένα εφόδιο για την αγορά εργασίας, αλλά θα αποτελεί ταυτόχρονα παράθυρο για να γνωρίσουμε τον κόσμο που μας περιβάλει. Ένα σχολείο που του δίνει τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες να παίρνει την πιστοποίηση της ξένης γλώσσας και της πληροφορικής μέσα από ένα δημόσιο σύστημα εξέτασης και πιστοποίησης
Η αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού αποτέλεσε την πρώτη και βασική μας προτεραιότητα, αφού στους εκπαιδευτικούς πέφτει κατά κύριο λόγο η ευθύνη για την υποστήριξη του Νέου Σχολείου.
Αναμορφώσαμε το σύστημα επιλογής στελεχών ανεβάζοντας τον πήχη των προσόντων και των δεξιοτήτων που πρέπει να έχουν οι υποψήφιοι βάζοντας φραγμό σε κάθε είδους ρουσφετολογική παρέμβαση.
Εξορθολογίσαμε το σύστημα μεταθέσεων διασφαλίζοντας ότι αυτές θα γίνονται μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένα κενά σε συγκεκριμένες σχολικές μονάδες και αφού ο εκπαιδευτικός που μετατίθεται έχει πραγματικά υπηρετήσει επί συγκεκριμένο διάστημα στην αρχική του τοποθέτηση. Παράλληλα αναμορφώσαμε το σύστημα των αποσπάσεων, αφού με την εισαγωγή αντικειμενικών κριτηρίων μειώσαμε δραστικά τον αριθμό των αποσπάσεων περιορίζοντάς τον στο απολύτως αναγκαίο και διασφαλίσαμε την αντικειμενικότητα, ενώ καταργήσαμε το άθλιο καθεστώς της μοριοδότησης των αποσπασμένων εκπαιδευτικών με τα μόρια που θα έπαιρναν αν υπηρετούσαν στην κανονική τους θέση. Τέλος, επεκτείναμε το σύστημα της ηλεκτρονικής καταγραφής όλων των στοιχείων που αφορούν κάθε σχολική μονάδα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η καρτέλα κάθε σχολείου που επιτρέπει την παρακολούθησή του και τη διοικητική του υποστήριξη ανά πάσα στιγμή.
Για την επιλογή των εκπαιδευτικών θεσπίσαμε το ειδικό πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας, διαδικασία που υπάρχει στις περισσότερες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, αναπτύξαμε σύστημα υποστήριξης του νεοδιοριζόμενου εκπαιδευτικού μέσα από την ατομική του καθοδήγηση και υποστήριξη εντός της σχολικής μονάδας, διορθώσαμε πολύχρονες στρεβλώσεις στο σύστημα διορισμών κατοχυρώνοντας ότι όσοι διορίζονται θα πρέπει να έχουν- ως απαραίτητη προϋπόθεση -επιτύχει στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και στη συνέχεια θα συνυπολογίζονται τα μόρια που δικαιούνται λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους (προϋπηρεσία, κοινωνικά κριτήρια κλπ).
Αναδείξαμε, για πρώτη φορά, το Πρόγραμμα Σπουδών σε κυρίαρχο οδηγό αντί για το μοναδικό σχολικό εγχειρίδιο που περιόριζε τον εκπαιδευτικό. Τα νέα προγράμματα που δοκιμάζονται πιλοτικά αφήνουν μεγάλα περιθώρια αυτενέργειας, παρακινώντας στην ουσία τον εκπαιδευτικό να αναζητήσει τον προσφορότερο δρόμο για να επιτύχει στο έργο του, σύμφωνα με την δική του ιδιοσυγκρασία και τα χαρακτηριστικά των μαθητών του.
Δρομολογήσαμε την ανάπτυξη εμπλουτισμένου εκπαιδευτικού υλικού, στήθηκε το περιβάλλον του Ψηφιακού Σχολείου, όπου υπάρχουν οργανωμένα φροντιστηριακά μαθήματα για την ενισχυτική υποστήριξη του μαθητή, αναπτύχθηκαν εκπαιδευτικά λογισμικά και περιβάλλοντα τηλε-εκπαίδευσης. Παράλληλα, επεκτείναμε τα Προγράμματα Επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών στη χρήση των νέων τεχνολογιών, την εξοικείωση με τα νέα προγράμματα σπουδών και κυρίως, με το πρόγραμμα της Μείζονος Επιμόρφωσης, στη ριζική αναμόρφωση της εκπαιδευτικής πράξης εισάγοντας την ομαδοσυνεργατική μάθηση, τη λογική των projects, τις τέχνες και τον πολιτισμό στην καθημερινή σχολική πράξη κλπ.
Αλλάξαμε το πλαίσιο λειτουργίας των πειραματικών σχολείων. Για πρώτη φορά μπήκαν τα σχολεία αυτά στη διαδικασία της αξιολόγησης, προκειμένου να λειτουργούν πραγματικά ως σχολεία στα οποία δοκιμάζονται πρακτικές και εφαρμόζονται καινοτομίες.
Ολοκληρώσαμε το Σχέδιο Νόμου για για το Νέο Λύκειο, το Σύστημα Πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση καθώς και το Τεχνολογικό Λύκειο, τα οποία παραδόθηκαν στη νέα πολιτική ηγεσία, αλλά δυστυχώς υπήρξε ρητή άρνηση για να προχωρήσει οτιδήποτε σχετικά με την Παιδεία. Με τη συγκεκριμένη πρόταση το ενδιαφέρον στο σχολείο μεταφέρεται από τις εξετάσεις στην ουσία της εκπαίδευσης, αυξάνονται οι επιλογές μαθημάτων, υπηρετείται η εμβάθυνση στα γνωστικά αντικείμενα. Η πρότασή μας για το Τεχνολογικό Λύκειο δίνει ένα απολύτως διακριτό ρόλο στην τεχνική εκπαίδευση με προτεραιότητα στην εκπαίδευση σε τεχνικά επαγγέλματα που συνδυάζουν τα ενδιαφέροντα, τις δεξιότητες και τις κλίσεις του μαθητή με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και του αναπτυξιακού μοντέλου της κάθε περιοχής. Ελπίζουμε ότι από τις εκλογές θα προκύψει η κατάλληλη πολιτική ηγεσία που θα συνεχίσει να κινείται στην ίδια προοδευτική κατεύθυνση και θα προχωρήσει στην υλοποίησή της.
Στη διάρκεια των δυόμισι χρόνων της παρουσίας μας στο Υπουργείο Παιδείας, προσπαθήσαμε να ανοίξουμε όλα τα θέματα που αφορούν στην αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος και την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης με αποκλειστικό γνώμονα το «Πρώτα ο Μαθητής». Κάναμε πολλά, σε αρκετές περιπτώσεις φτάσαμε μέχρι το τέλος, σε άλλες προχωρήσαμε σε ικανοποιητικό βαθμό, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις που το έργο ολοκληρώθηκε μεν ως προς την επεξεργασία του αλλά δεν κατοχυρώθηκε θεσμικά και παραδόθηκε στη νέα πολιτική ηγεσία που ανέλαβε να το συνεχίσει.
Αναγνωρίζουμε τις καθυστερήσεις που υπήρξαν στο έργο μας με αποτέλεσμα σημαντικές πολιτικές να μην ολοκληρωθούν ή να μείνουν ημιτελείς. Εκτός από τις καθυστερήσεις υπήρξαν και σφάλματα. Αρκετά από αυτά δημιούργησαν αναστάτωση στην εκπαιδευτική κοινότητα. Τα περισσότερα ήταν ασήμαντα και πιθανώς αναμενόμενα, αφού μόνο όσοι δεν πράττουν είναι αλάνθαστοι. Κάποια όμως, όπως η μη έγκαιρη αποστολή των βιβλίων τη φετινή χρονιά, ήταν σημαντικά και κόστισαν πολύ. Ελπίζουμε να κόστισαν λιγότερο στους μαθητές, αφού το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε σε μεγάλο βαθμό με τη συνδρομή και τη συνεργασία πολλών συντελεστών και ιδιαίτερα των εκπαιδευτικών. Η αναμόρφωση όλου του συστήματος της παραγωγής, της διακίνησης αλλά και η αλλαγή της αντίληψης της χρήσης ενός και μοναδικού διδακτικού εγχειριδίου και η παράλληλη χρήση ψηφιακών βιβλίων και βοηθημάτων, ελπίζουμε ότι δεν θα ξαναδημιουργήσουν παρόμοιο πρόβλημα στο μέλλον.
Οι αλλαγές στην Παιδεία δεν μπορούν να φανούν αμέσως αλλά χρειάζονται χρόνο, υπομονή και κυρίως στρατηγικό σχεδιασμό. Πιστεύουμε ότι αφήσαμε ένα σημαντικό έργο ως παρακαταθήκη, πίσω από το οποίο υπάρχει η σκληρή προσπάθεια και η εντατική εργασία ενός σημαντικού αριθμού ανθρώπων καθώς και πάρα πολλές ώρες διαβούλευσης και εξαντλητικού διαλόγου. Είναι ευθύνη όλων μας και ειδικότερα της εκπαιδευτικής κοινότητας, να απαιτήσει από την επόμενη ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και κατ’ επέκταση από την επόμενη κυβέρνηση να περιφρουρήσει την παρακαταθήκη αυτή και να συνεχίσει την προσπάθεια για ένα σχολείο σύγχρονο αντάξιο των επιταγών της εποχής.
Η νομοθετική μεταρρύθμιση για τα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι. της χώρας έδωσε απάντηση σε βασικά αιτήματα της Πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά και στην απαίτηση της κοινωνίας για Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα σύγχρονα, αποτελεσματικά, με αυξημένο κύρος, ικανά να αποτελέσουν βασικό όχημα για την ανάπτυξη της χώρας.
Στόχος ήταν η απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου και Τ.Ε.Ι. από τα στεγανά και τις πελατειακές συμπεριφορές που είχαμε αφήσει να εμφανιστούν και σε πολλές περιπτώσεις να εγκαθιδρυθούν ως κυρίαρχες πρακτικές. Υπηρετήσαμε με αφοσίωση την αυτοτέλεια και το αυτοδιοίκητο των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Κάθε Πανεπιστήμιο και Τ.Ε.Ι., καλείται μέσα από τον Οργανισμό του να ρυθμίσει όλα όσα το αφορούν: από τον προσδιορισμό της ιδιαίτερης ταυτότητάς του και την πολιτική του σε θέματα έρευνας, μέχρι τον τρόπο επιλογής προσωπικού και τις διαδικασίες αξιολόγησης των φοιτητών.
Με βάση το Νόμο για την «Ανάπτυξη της Διά Βίου Μάθησης» (N. 3879/2010) που ψηφίστηκε το 2010:
· Αναπτύσσεται το Εθνικό Δίκτυο Διά Βίου Μάθησης διασφαλίζοντας τον λειτουργικά ενιαίο χαρακτήρα του συστήματος διοίκησης της διά βίου μάθησης με στόχο τον εξορθολογισμό του συστήματος προς όφελος του πολίτη και της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας.
· Αποκεντρώνονται οι δράσεις διά βίου μάθησης στους Δήμους και τις Περιφέρειες με γνώμονα την ορθολογικότερη κατανομή και αναδιανομή πόρων και επενδύσεων, καθώς και την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού της περιφέρειας.
· Δημιουργήθηκε το Εθνικό Πρόγραμμα Διά Βίου Μάθησης, το οποίο συμβάλλει στον καλύτερο σχεδιασμό και συντονισμό των δράσεων διά βίου μάθησης επιτυγχάνοντας παράλληλα τη σύνδεση με το αναπτυξιακό πρόγραμμα της χώρας.
· Προβλέφθηκαν δράσεις διά βίου μάθησης σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο με τελικό αποδέκτη και ωφελούμενο τον εκπαιδευόμενο, εκπαιδευτή, καταρτιζόμενο, άνεργο (2,29 δισεκατομμύρια ευρώ στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ).
· Διαμορφώθηκε και ξεκίνησε το πρόγραμμα χορήγησης Επιταγών Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης για καταρτιζόμενους στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ με κοινωνικά κριτήρια δίνοντας έμφαση σε ειδικότητες αναπτυξιακού χαρακτήρα (44 εκ. ευρώ στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ / 56.000 ωφελούμενοι για το σύνολο της προγραμματικής περιόδου του ΕΣΠΑ).
· Συγκροτείται το ενιαίο εθνικό πλαίσιο αναγνώρισης προσόντων και πιστοποίησης γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων με τη δημιουργία του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π) που διασφαλίζει το δημόσιο έλεγχο του συστήματος πιστοποίησης και την αναγνώριση των προσόντων των πολιτών εντός και εκτός συνόρων.
· Στο πλαίσιο της συνολικής αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών του Υπουργείου συγχωνεύτηκαν 6 φορείς διά βίου μάθησης και προέκυψαν 2 φορείς με στόχο την ποιοτική αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στον πολίτη με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Στον τομέα της Έρευνας και Τεχνολογίας διαμορφώθηκε και υλοποιήθηκε μια νέα πολιτική. Συγκροτήθηκε το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας με την συμμετοχή διεθνώς καταξιωμένων Ελλήνων επιστημόνων από την Ελλάδα και το εξωτερικό με καθοριστική συμβολή στη διαμόρφωση και υλοποίηση των επιμέρους πολιτικών και δράσεων.
Η Νέα Πολιτική για την Έρευνα & Τεχνολογία στηρίζεται σε τέσσερις στρατηγικούς πυλώνες, τέσσερις μεγάλες ενότητες όπου όλα τα ερευνητικά προγράμματα που προκηρύσσει ο δημόσιος τομέας θα εντάσσονται σε αυτές και οι αντίστοιχες προκηρύξεις των προγραμμάτων θα επαναλαμβάνονται ώστε η ερευνητική κοινότητα να έχει σταθερές αναφορές και να προετοιμάζεται σε βάθος χρόνου. Αυτό ήταν και ένα πάγιο αίτημα της ερευνητικής κοινότητας. Οι στρατηγικοί πυλώνες είναι: 1) Ερευνητές: Ενίσχυση σε δυο κατευθύνσεις: ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό & ερευνητικές υποδομές. 2) Παραγωγή: Διασύνδεση με τον παραγωγικό ιστό της οικονομίας για την προαγωγή της καινοτομίας. 3) Εξωστρέφεια: Αξιοποίηση Ευρωπαϊκών, διεθνών και διακρατικών προγραμμάτων και 4) Ευαισθητοποίηση της κοινωνίας: Διασύνδεση της επιστήμης με την κοινωνία.
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ
1. Αναδιάταξη των Ερευνητικών Κέντρων και των Ινστιτούτων της χώρας
Ολοκληρώθηκε η συγχώνευση Ερευνητικών Ινστιτούτων της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας με το άρθρο 5 του Ν. 4051/2012. Η συγχώνευση αυτή αποτελεί την α’ φάση της διαδικασίας εξορθολογισμού του εθνικού μας ερευνητικού συστήματος. Η ολοκλήρωση του όλου εγχειρήματος αναδιάταξης των Ερευνητικών Ινστιτούτων της α’ φάσης αποτελεί προάγγελο για την μετάβαση και στρατηγική αναδιάταξη όλου του ερευνητικού ιστού της χώρας σε μια β’ φάση, η οποία θα αφορά σε μια πιο ευρεία διαδικασία ενσωμάτωσης/αναδιάταξης όλων των Ερευνητικών Κέντρων της χώρας.
2. Κατάρτιση νέου νόμου για την Έρευνα & Τεχνολογία
Διαμόρφωση μετά από εκτενή Διαβούλευση νέου θεσμικού πλαισίου (σχεδίου νομού). Κεντρική επιλογή είναι η δημιουργία ενός Ενιαίου Ερευνητικού Χώρου, ο οποίος βασίζεται στην αριστεία και είναι ανταγωνιστικός διεθνώς. Στην κατεύθυνση αυτή δημιουργούνται οι θεσμοί και οι συνθήκες που θα οδηγήσουν σε στενή και συστηματική συνεργασία των ερευνητών που εργάζονται σε δημόσια ερευνητικά κέντρα, των καθηγητών και ερευνητών των ΑΕΙ, αλλά και του ερευνητικού δυναμικού του ιδιωτικού τομέα, με στόχο τη μεγιστοποίηση των συνεργιών μεταξύ των ερευνητικών ομάδων, την συγκέντρωση κρίσιμης μάζας ερευνητικών προσπαθειών σε συγκεκριμένους τομείς στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού, καθώς και την αντιμετώπιση του φαινομένου του κατακερματισμού και της πολυδιάσπασης των ερευνητικών υποδομών και δράσεων.
3. Κατάρτιση Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Έρευνας & Καινοτομίας – Στρατηγικό Σχέδιο 2020)
Σκοπός του νέου Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Ε&Κ είναι η καλύτερη διείσδυση των σχετικών παρεμβάσεων σε οικονομία/κοινωνία για την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων μέσω καθορισμού των προτεραιοτήτων στην Έρευνα σε τομείς που η χώρα παρουσιάζει συγκριτικό πλεονέκτημα.
4. Νέες διαδικασίες Αξιοκρατίας και Διαφάνειας για την Έρευνα
Θεμελιώδεις αλλαγές τόσο στη διαδικασία υποβολής και αξιολόγησης των προτάσεων όσο και της επιλογής των κριτών.
Η αξιοκρατία και η διαφάνεια εμπεδώνονται μέσα από στοχευμένες επιλογές, σε όλα τα επίπεδα:
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ: Απλοποίηση της προκήρυξης ώστε ο αναγνώστης να κατανοεί άμεσα αν είναι δικαιούχος και αν τον ενδιαφέρει η συμμετοχή του στη συγκεκριμένη δράση. ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ: Ηλεκτρονική υποβολή και αξιολόγηση των προτάσεων μέσω ειδικής διαμορφωμένης πλατφόρμας. Σύντομες προτάσεις μόνο 10 σελίδων. Απλοποίηση της διαδικασίας υποβολής των προτάσεων χωρίς κανένα απαιτούμενο δικαιολογητικό. Υποβολή όλων των προτάσεων στην Αγγλική γλώσσα, προκειμένου να είναι δυνατή και η αξιολόγησή τους από διεθνείς κριτές/εμπειρογνώμοντες του εξωτερικού. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ: Δημιουργία ενιαίου Μητρώου/Βάσης Δεδομένων Αξιολογητών και συνεχής εμπλουτισμός και επικαιροποίηση. Αξιολόγηση από αξιολογητές διεθνούς κύρους Έλληνες και ξένους με εμπειρία σε έργα στον τομέα των προκηρύξεων. Έγκριση ενιαίας διαδικασίας αξιολόγησης που θα εφαρμόζεται για όλες τις δράσεις της ΓΓΕΤ και διαμόρφωση ενός πρότυπου οδηγού αξιολόγησης. Απλοποίηση της διαδικασίας και των κριτηρίων αξιολόγησης των προτάσεων. Διαμόρφωση ηλεκτρονικής πλατφόρμας για την αξιολόγηση των προτάσεων.
5. Ενεργοποίηση & επίσπευση/επιτάχυνση υλοποίησης Δράσεων Έρευνας και Τεχνολογίας στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ & σχεδιασμός/εξειδίκευση νέων δράσεων
Στο πλαίσιο υλοποίησης της εθνικής στρατηγικής για την Έρευνα, την Τεχνολογία και την Καινοτομία, γίνεται αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ ως χρηματοδοτικό εργαλείο για την ενίσχυση πληθώρας δράσεων (π.χ. προγράμματα ΘΑΛΗΣ, ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ΑΡΙΣΤΕΙΑ, Ενίσχυση Μεταδιδακτόρων / Post Doc, Ενίσχυση νέων spin off επιχειρήσεων, κλπ.) που δίνουν την ευκαιρία σε νέο κόσμο με υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα να συνεχίσουν την έρευνά τους και να αποφευχθεί το φαινόμενο της διαφυγής στο εξωτερικού ανθρώπινου κεφαλαίου με υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα και υψηλές επαγγελματικές προδιαγραφές (φαινόμενο «Brain Drain»). Επίσης με τις παραπάνω δράσεις ενισχύεται η σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή και τις ανάγκες των επιχειρήσεων και ενισχύονται οι διεθνείς συνεργασίες της Ελλάδας με άλλες χώρες.
6. Φορολογικά Κίνητρα σε Επιχειρήσεις για δράσεις Έρευνας
α) Επέκταση νόμου φορολογικών κινήτρων για δαπάνες επιχειρήσεων σε Ερευνά και Τεχνολογική Ανάπτυξη μέχρι και το 2015, β) Προώθηση – σχεδιασμός νέου πλαισίου για χορήγηση φορολογικών κινήτρων για ειδικές δράσεις, γ) Καθιέρωση αφορολόγητων κερδών για προϊόντα που παράγονται μέσω αξιοποίησης πατέντας.
Η Άννα Διαμαντοπούλου γεννήθηκε στην Κοζάνη. Είναι πολιτικός μηχανικός με μεταπτυχιακές σπουδές στην Περιφερειακή Ανάπτυξη. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο. Εξελέγη Βουλευτής Κοζάνης ΠΑΣΟΚ το 1996. Υπηρέτησε ως Υφυπουργός Ανάπτυξης έως το 1999, οπότε ορίσθηκε Επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2004 και στις εκλογές του Μαρτίου εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας. Από το 2007 εκλέγεται Βουλευτής της Α’ περιφέρειας Αθηνών. Υπουργός Παιδείας, ∆ιά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων από τον Οκτώβριο 2009 έως το Μάρτιο 2012 και σήμερα Υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
